Τα μοντέλα των αναπαραστάσεων των ναών του Ιερού της Αθηνάς Σουνιάδος βασίζονται στα CAD σχέδια του Χρύσανθου Κανελλόπουλου, καθηγητή Αρχαιολογίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Το Ιερό της Αθηνάς Σουνιάδος
Περίπου 500 μέτρα βορειοανατολικά του Ιερού του Ποσειδώνα βρισκόταν το Ιερό της Αθηνάς Σουνιάδος. Το ιερό αποτελείτο από έναν περίβολο που περιέκλειε τον ναό της Αθηνάς και έναν παλαιότερο, μικρότερο ναό. Ένας ακόμα σχεδόν κυκλικός περίβολος ενσωματωνόταν στον κύριο. Η πρόσβαση στο ιερό γινόταν πιθανότατα από τα νότια, από έναν δρόμο που ένωνε το ιερό με τον οικισμό αλλά και το Ιερό του Ποσειδώνα.


Ο Ναός της Αθηνάς Σουνιάδος
Ο Ναός της Αθηνάς Σουνιάδος (κατασκευάστηκε περίπου το 470 π.Χ. ή κατά άλλους το 450 π.Χ.) ήταν ένα πολύ ασυνήθιστο και ιδιόμορφο οικοδόμημα. Πρόκειται για έναν ιωνικό ναό με ορθογώνιο σηκό, που περιβαλλόταν από κιονοστοιχία μόνο στη νότια και ανατολική πλευρά. Ο λόγος αυτής της επιλογής δεν είναι σαφής. Πιθανότατα ο ναός είχε σχεδιαστεί έτσι από την αρχή· διαφορετικά, η κιονοστοιχία προστέθηκε λίγο μετά την κατασκευή του, με αυτή τη διάταξη για πρακτικούς αλλά και αισθητικούς λόγους.
Η ιδιομορφία αυτή μπορεί να οφείλεται και στο γεγονός πως ίσως διέθετε δύο εισόδους, μία ανατολικά αλλά και μία στα νότια. Η νότια είσοδος θα έβλεπε στον προαύλιο χώρο όπου εντοπίστηκαν ίχνη που πιθανότατα ταυτίζονται με αυτά ενός βωμού, αλλά και οι βάσεις από μεγάλες μαρμάρινες τράπεζες. Ταυτόχρονα, στη νότια πλευρά του ιερού θα τοποθετούνταν εύλογα και το πρόπυλο του περιβόλου.


Ο ναός χαρακτηριζόταν γενικά από λιτότητα. Δεν διέθετε γλυπτό διάκοσμο και τα χρώματα περιορίζονταν πιθανώς στα γείσα και την πήλινη σίμη. Στο εσωτερικό του υπήρχε άγαλμα μεγαλύτερο του φυσικού μεγέθους, του οποίου η βάση σώζεται μέχρι σήμερα. Οι διαστάσεις του ναού ήταν 16,4 × 11,6μ., και στο μέσο του σηκού του υπήρχαν τέσσερις κίονες για τη στήριξη της στέγης.
Δεν είναι βέβαιο πότε εγκαταλείφθηκε το ιερό. Ίσως όμως υπέστη καταστροφές και εγκαταλείφθηκε κατά τις επιδρομές του βασιλιά των Μακεδόνων Φιλίππου του Ε΄ το 200 π.Χ. Στα ρωμαϊκά χρόνια ο ναός είχε πλέον με βεβαιότητα ερειπωθεί και έτσι αρκετά από τα μέλη του (κυρίως κίονες και γείσα) μεταφέρθηκαν και επαναχρησιμοποιήθηκαν στην ανέγερση ενός ναού στην Αγορά της Αθήνας (τον λεγόμενο Νοτιοανατολικό Ναό).






Ο Δωρικός Ναός (6ος αιώνας π.Χ.)
Δίπλα στον Ναό της Αθηνάς βρισκόταν ένας μικρότερος ναός, ο οποίος πιθανότατα χτίστηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. και ξαναχτίστηκε μετά την καταστροφή του από τους Πέρσες. Ήταν μικρών διαστάσεων 5 × 6,8μ, δωρικός, πρόστυλος. Οι κίονες στην ανατολική πλευρά είναι πιθανότατα μεταγενέστερη προσθήκη και πατούσαν απευθείας στο έδαφος. Ήταν φτωχά κατασκευασμένος, καθώς η ανωδομή του ήταν μάλλον πλίνθινη. Ο βωμός που βρισκόταν στα ανατολικά του, το ταυτίζει με ναϊκό οικοδόμημα αλλά η θεότητα στην οποία ήταν αφιερωμένος είναι άγνωστη. Πιθανότατα ήταν η Αθηνά ή ο ήρωας Φρόντις, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση ήταν θαμμένος στην περιοχή. Με τον ήρωα Φρόντι ίσως σχετίζεται και ο ακανόνιστος κυκλικός περίβολος που βρίσκεται μέσα στο Ιερό, ο οποίος χρησίμευε ως τέμενος.

